چقد سخت میگذره...چقد دارم خودمو به زور با انگیزه نگه میدارم...چقد هیشکی نیس گوش بده ب حرفام...چقد همش دارم خودمو گول میزنم... پ.ن:من یه چیزی فهمیدم؛من هر وقت خیلی فاجعانه داغونم میام سراغ وبم...چهار ساله...چقد خوبه ک دارمت وِب جان :)

خدایا مرسی که وقتی ازت میخوام آدمای اشتباه زندگیمو خودت حذفشون کنیچنان میشوری میبریشون که تهش من میمونم و تصویرم تو آینه و سایه ام رو دیوار...:| تنکس گاد... پ.ن:خب حالا ک دست منافقای زندگیم و رو کردی و من موندم و خودت...چطوره #اونو به عنوان آدم درست وارد زندگیم کنی...ها؟

نمیدونم الان تو این رقابت بزرگ چندتا عقبم از بقیه...ولی خدایا...خودتو به اون راه نزن...خودت میدونی میتونی کمکم کنی...جایِ اینکه درباره ی اراده ی من حرف بزنیم...بیا یکم درمورد توانایی ها و معجزات تو حر

اگه بهت احترام میزارم به معنی این نیست که بهت احتیاج دارم...#بفهم!

مغز هایی کوچک دهان هایی گشاد...همان حکایت همیشگی :) پ.ن:خب عاخه لعنتی اینقد زر مفت میزنی بعد برمیگردی نگاه میکنی ب منو با لبخند ژکوند من ک این جمله توش موج میزنه(تو چنین گآو چرایی؟) مواجه میشیچرا باز ب گفتن خزعبلات ذهن دریده ات ادامه میدی؟

من همیشه دنبال مفهوم زندگی بودم تو یه نشونه ای یه فورمولیتَش دیدم زندگی همینه....همین لحظه هآی خیلی معمولی :)-بستنی کیم_او و دوستانشآی لاو دیس :)

گر درختی از خزان بی برگ شد یا کرخت از صولت سرمای سختهست امیدی که ابر فرودین برگها رویاندش از فر بختبر درخت زنده بی برگی چه غم وای بر احوال برگ بی درخت پ.ن:از بهترین اشعاری که خوندم :) #محمدرضا_شفیعی

و چِنان خوب گذشت این سال تحصیلیه لعنتی که... واسه اولین بار میگم... کاش تموم نشده بود :)

لعنتی... :/ همیشه از ریاضی متنفر بودم! به بدترین حالت ممکن گند زدم به امتحان!

[راست می گفتند همیشه زودتر از آن که بیندیشی اتفاق می افتد من به همه چیز این دنیا دیر رسیدم زمانی که از دست می رفت و پاهای خسته ام توان دویدن نداشت چشم می گشودم همه رفته بودند مثل "بامدادی" که گذشت و د

انصافاً به نظر من مستحبه که سر یه سریا رو باید بزاری لای گیوتین نسلشون ساقط شه از روی زمین :/ -انسانی مگه رشتس عاخه؟خب بمییییر :/ نه فقط تجربی رشتس :/ چه مملکتیه ما داریم؟همه چیش برعکسه... همه جای د

بعضی وقتا فکر میکنم بعضیا این طبع شعر لعنتیشونو از کجا میارن... من تو شعر قافیه دار گفتن خنگ خالصم :/ ولی شعر سپید که میگم مامانم ماتش میبره :) (مامانم خودش شعر میگه آخه) تو نقاشی هایی هم که خیلی اصو

-تا وقتی که موزیکای روی گوشیت وجود دارن...درداتو به هیچ کس نگو...هیچکس هیچوقت در هیچ شرایطی نمیتونه درکت کنه...-

-واقعا فکر کردین حالا که یه عمر با تنهایی دست و پنجه نرم کردمالان راضی میشم نفر دوم زندگیتون باشم؟ :/پ.ن:لعنتیا سطح توقعتون تو این وضع میخواد خَفَم کنه!

وای بر روزی که شاخه های خشک انزجارِ درونم را کبریت بزنی (آیه ی 33 از کتاب زندگی من)پ.ن:شاخ و این چرت و پرتا نیستم....ولی یه چیزیو خوب بلدم :-انتقام-.

از خودم متنفرم...به خاطر انتخاب اشتباهِ آدمای اطرافم...و حرفایی که گاهی نباید میگفتم بهشون ولی گفتم..._آیا کسی هست که به اندازه ی من طالب تنهایی و خلا محض باشد؟_