چقد سخت میگذره...
چقد دارم خودمو به زور با انگیزه نگه میدارم...
چقد هیشکی نیس گوش بده ب حرفام...
چقد همش دارم خودمو گول میزنم...
پ.ن:من یه چیزی فهمیدم؛من هر وقت خیلی فاجعانه داغونم میام سراغ وبم...
چهار ساله...چقد خوبه ک دارمت وِب جان :)
برچسب:
نویسنده: نوید محبی